IQ, EQ, HSP en andere zaken..

gespiegeldDe IQ test is ooit uitgevonden door Franse wetenschappers die geestelijk achtergestelde kinderen van slimme maar luie kinderen wilden scheiden. Op die manier konden ze kinderen makkelijker onderscheiden. De reden was de invoering van de leerplicht en de kinderen moesten letterlijk in een hokje worden ingedeeld. Ze slaagden er redelijk in, maar het geeft wel aan dat een test afhangt van het doel. Later heeft men geprobeerd de test een breder doel te geven. Over het algemeen wordt naar 3 gebieden gekeken: geheugen, redenatie en verbale kunst. Dat dit op veel gebieden volkomen tekort schiet is duidelijk. Er is zelfs een IQ test geweest die 120 soorten intelligentie onderscheidde.
Daarnaast is een test ook vaak cultureel bepaald. Een mooi voorbeeld hiervan is een nomadische stam die zich richt op de zee. Het leven hangt daarbij samen met de kunst van het lezen van de getijden en de sterrenhemel. Westers onderwijs is er niet of nauwelijks, dus hoe dom komen deze mensen wel niet uit de test? Maar zijn ze dat ook? Met een hoog IQ doe je het goed in het westerse schoolsysteem en presteer je op plekken waar zo gedacht wordt. Maar over het leven daaromheen zegt het dus niet veel.
Menselijke interactie gebeurt grotendeels onderbewust. Met het onderbewuste bedoel ik hier de delen van de hersenen die geen directe bewuste gedachtes opleveren, maar wel onze beslissingen en ons gedrag sterk beïnvloeden. Tijdens de ontwikkeling van de mens van eencellige tot complex wezen zijn de zenuwbanen steeds ingewikkelder geworden. De oude, basale systemen zijn echter allemaal blijven bestaan en geïntegreerd. Een voorbeeld is een kip en het spreekwoord kip zonder kop. Als een kip onthoofd wordt sterft het niet door het ontbreken van zijn hersenen, maar door verlies van bloed. Er is een verhaal van een kip die bleef leven en waar zijn eigenaar “medelijden” kreeg. Hij voerde het beest met een pincet en een pipet en de kip bleef nog een maand leven. De basale “oude” systemen dragen dus nog steeds bij aan het functioneren van het lichaam.
De gebieden die zich met emoties bezig houden zitten tussen de basale “oude”systemen en de “bewuste” nieuwere gebieden. Hier ontvangen ze direct informatie vanuit alle zintuigen en kunnen dus soms eerder of beter reageren op situaties. Een zeer interessant systeem in dit gebied zijn de spiegelneuronen. Deze spiegelneuronen worden actief als je iets doet, maar ook als je iemand anders dat ziet doen. Ze spiegelen dus wat ze “zien”. Omdat ze in contact staan met onze “bewuste” systemen, zijn ze bij meerdere dingen betrokken. Zo worden ze genoemd bij het leren door te kijken en bij ons empathisch vermogen. Empathie wordt alleen maar belangrijker, omdat de mens nu eenmaal de neiging heeft om op elkaar te gaan zitten: we wonen in steden, werken in kolossale kantoren en in onze vrije tijd gaan we klassikaal in de zonnegroet.
Het is dus harstikke goed dat we die systemen hebben. Maar omdat niet ieder brein hetzelfde is, werken en functioneren de hersenen van mensen dan ook verschillend. De spiegelneureonen worden genoemd bij verschillende zaken waar empathie een rol speelt, zoals bij mensen die last hebben van autistische trekjes. Een hoge mate van activiteit is gevonden bij mensen die zogenoemd hoog sensitief zijn en dat zijn er blijkbaar nogal veel, zo rond 20% van alle mensen. Deze groep mensen vertonen dus meer activiteit, waardoor ze onuitgesproken zaken beter aan kunnen voelen. Ook zijn ze creatiever, houden meer rekening met anderen, maken graag authentiek contact en hebben vaker spirituele neigingen. Aan de andere kant leveren deze hoeveelheid prikkels ook problemen op: overprikkeling in drukke ruimtes, zich sneller afgewezen voelen, sneller emotioneel raken en zich leeggezogen voelen na een gesprek. Een bekend voetbal trainer zou zeggen: elk voordeel heb zijn nadeel. Bewust worden wat er speelt en gespeeld heeft is een manier om ermee om te leren gaan.

Geplaatst in Uncategorized.